Kolejna ocena: Sweet-dream93
Czemu mam złe przeczucia i boję się wejść?

Pierwsze wrażenie
Nie dość, że na bloga musiałam wchodzić przez profil, to jeszcze ten adres. Na szczęście wejście na bloga rozwiało najgorsze przeczucia. Już myślałam, że będę miała do czynienia ze "słit blogaskiem" ociekającym różem. Uff.

Szablon
Ładny, minimalistyczny. Kolorystyka jak najbardziej, tylko ten chłopak ze zdjęcia nie bardzo mi pasuje. Czapeczka, okulary, kolczyk, grzyweczka - nie, ja podziękuję. Cóż, o gustach się nie dyskutuje.

Treść
2007 i 2008 rok ociekają pokemonem, więc od razu przechodzę do bieżącego roku, nie chcę się męczyć bez potrzeby. No tak, tutaj też nie lepiej, ale coś muszę ocenić.
Hmm, piszesz o szkole, rodzicach, byłym(?) chłopaku, zakupach - dosłownie o wszystkim. Nie mam nic przeciwko, to przecież pamiętnik. Tylko powiedz mi, do cholery jasnej, po co tyle tych emotikon i co najgorsze - kolorów, hę? Przecież są zupełnie niepotrzebne, bo bez nich też można wyrażać emocje. Wystarczy tylko ubrać myśli w odpowiednie słowa.
Jeszcze jedno - te zdjęcia umieszczone w niektórych notkach naprawdę nie dodają uroku.

Dodatki
Dział "O mnie", bo innych dodatków nie widzę/nie słyszę. Coś tam o sobie napisałaś, szkoda tylko, że w trzeciej osobie. Wolałabym w pierwszej, ale nie czepiam się. Białystok, tak? Już wiem z jakim miastem kojarzył mi się chłopak z szablonu. Mam jakieś dziwne wrażenie, że tam większość chłopaków tak się ubiera. Powiedz, że się mylę, błagam.

Poprawność
Twoja klawiatura żyje i ma się dobrze? Więc uświadom mnie, czemu jak ognia unikałaś przycisków "alt" i "shift"? One nie gryzą, naprawdę. Ostatnie miesiące nie wyglądają już tak tragicznie, widać jakąś poprawę w stylu pisania.
To, co mnie odstraszyło:
klepałam zmułę
[zakrztusiła się biedna?]
ma włosu jak mleko normalnie!
[po pierwsze - literówka (włosY), po drugie - że niby takie tłuste, tak?]
Ach, chciałam ci jeszcze przypomnieć, że wielokropek składa się z trzech kropek. Pod żadnym pozorem, jak w większości twoich przypadków, z dwóch.
Dobrze, że ograniczyłaś się do paru emotikon w jednej notce, bo wcześniej było ich za dużo. Tylko proszę, nie stawiaj po nich kropek.

Podsumowanie
Hmm, odstraszyły mnie pierwsze notki. Na szczęście w tym roku widać poprawę. Niewielką, ale zawsze coś. Może warto czasem bardziej opisać swoje myśli, ubrać w odpowiednie słowa. Jakieś głębsze przemyślenia do tego? W końcu te szesnaście lat masz, więc nie zaliczasz się już do tych "krejzi piętnastek". Umieszczam cię w Da się przeczytać, bo rzeczywiście jakimś cudem się da. Proszę, zrób coś z tymi kolorowymi notkami, zdecyduj się na jeden kolor.
Pozdrawiam.

Po tygodniu przerwy, spowodowanej miłosnymi rozterkami, wreszcie oceniam Snares.

Pierwsze wrażenie
Takie do końca "pierwsze" to ono nie jest, bo przyznam, że wiele razy przymierzałam się do przeczytania tego opowiadania. Jednak nie miałam za bardzo kiedy, a teraz proszę - nadarzyła się okazja. Ładnie tutaj, podoba mi się. Jedyne co mnie wnerwia - reklamy.

Szablon
"Scarlet" i wszystko jasne. Piękny. Muszę coś dodawać? Idealnie pasuje do charakteru opowiadania. Muzyka też pasuje, tyle że nie tak bardzo. Wielki plus za Evanescence, Green Day i Aerosmith.
Zmieniłabym kolor czcionki w notkach - po dłuższym czytaniu męczą się oczy od tej czerwieni. Proponowałabym biały bądź szary kolor, ewentualnie łagodniejszą czerwień, chociaż zauważyłam, że już raz ją zmieniałaś.

Treść
Czyli to, co spodobało mi się najbardziej. Opowiadanie jest tajemnicze, nie do końca wiadomo o co chodzi. Lubię. Anioły i demony obecne na ziemi, żyjące i wyglądające jak normalni ludzie. Zakład między Bogiem a Szatanem. Spór między tymi, którzy wolą pozostać wśród ludzi, a pragnącymi powrócić w zaświaty. Tak, to do mnie przemawia.

Bohaterowie
Jeszcze w żadnym opowiadaniu nie widziałam tylu bohaterów. Chyba aż za dużo ich, można się pogubić. Podobają mi się imiona jakie im nadałaś. Najbardziej do gustu przypadło mi "Lowell" - bardzo oryginalne. No tak, pojawia się on dopiero w rozdziale ósmym, ale liczę, że jego również opiszesz w przeznaczonym do tego dziale. Podobnie z Emeline i Harmony, bo ciekawi mnie ile mała ma lat.

Oryginalność
Jak najbardziej.

Poprawność
grają ten samą melodię
[tę, nie ten]
jego jaja dawno temu zostały w łóżku 20-letniej sprzątaczki
[dwudziestoletniej, piszemy słownie]
Szpital imienia św. Marka...
[w opowiadaniach nie używamy skrótów]
oraz 17-letnią siostrą
[siedemnastoletnią]
bez mała 6 godzin
[sześć!]
jak tak, na której siedzieli
[literówka - ta, nie tak]
Cios pięścią zwalił go na podłogę. Keene z głuchym łoskotem upadł na podłogę
[powtórzenie]
tym czasem
[tymczasem]
-Szlak. – Zaklęła głośno
[szlaG, to po pierwsze, a po drugie: po pierwszym myślniku powinna być spacja, tak samo w innych przypadkach, bo widzę, że bardzo często robisz ten błąd]

Błędne konstruowanie dialogów. Przykład:
Nie narzekam. – Odparła(...)
Powinno być:
- Nie narzekam - odparła [bez kropki przed myślnikiem i mała litera po myślniku]

Poza tym - nieraz trudno się połapać, która osoba mówiła w danym momencie. Mam nadzieję, że wiesz o co mi chodzi. Jeżeli nie, dam przykład:
-Nie chciałem, żebyś wracała sama. – Zaśmiała się cicho i stanęła na palcach(...)
Po przeczytaniu tego fragmentu można odnieść wrażenie, że zdanie wypowiada Gale, a przecież jest to tekst Aldena.

Nie wymienię więcej błędów, bo i tak większość się powtarza. Zresztą sama powinnaś je zauważyć.

Podsumowanie
Masz ciekawy styl pisania, opowiadanie jak najbardziej oryginalne i ciągle się rozwija. Szablon i muzyka nadają tajemniczy klimat. Prywatnie nadal będę czytać twoje dzieło i z niecierpliwością czekać na kolejne rozdziały. Trafiasz do Bardzo dobrych.

Pozwolę sobie jeszcze zacytować pewien fragment, który ogromnie mi się spodobał:
"-Chcesz być do bólu romantyczny? – spytała, patrząc na niego spod rzęs.
-Chcę być romantyczny aż do owrzodzenia żołądka."

Pozdrawiam :)